Zbawienie we Krwi Chrystusa

Ceną naszej wolności jest Krew Chrystusa, Baranka paschalnego, przeznaczonego od wieków przez Boga Ojca, w którym ustanawia On swój nowy lud wierzących.

Z Pierwszego Listu św. Piotra Apostoła (1P 1, 17-21)

Jeżeli bowiem Ojcem nazywacie Tego, który bez względu na osoby sądzi według uczynków każdego, to w bojaźni spędzajcie czas swojego pobytu na obczyźnie. Wiecie bowiem, że z waszego, odziedziczonego po przodkach, złego postępowania zostali wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i bez zmazy. On był wprawdzie przewidziany przed stworzeniem świata, dopiero jednak w ostatnich czasach się objawił ze względu na was. Wyście przez Niego uwierzyli w Boga, który wzbudził Go z martwych i udzielił Mu chwały, tak że wiara wasza i nadzieja są skierowane ku Bogu.

 

Komentarz

Gdy nadeszła pełnia czasów, Bóg posłał nam Tego, który był zapowiadany przez proroków i oczekiwany przez wszystkich sprawiedliwych Starego Testamentu. Jezus przyszedł wypełnić plan zbawienia.

Grzech powoduje ową przepaść pomiędzy człowiekiem a Bogiem, którą tylko sam Byt Nieskończony może wypełnić. Niewola grzechu jest najbardziej smutną rzeczywistością: zakłóca pokój i blask światła zmienia w ciemności. To właśnie grzech sprawia, że czujemy strach przed śmiercią.

Syn Boży, poprzez swoją Krew zbawia człowieka, podarowując mu na nowo blask Bożej godności. W ten sposób człowiek zostaje włączony w rodzinę Bożą i w niej, pod ojcowską opieką Boga, staje się krewnym Jezusa Chrystusa.

Wykupienie z niewoli poprzez Krew Chrystusa, jako Baranka niepokalanego, pochodzi z odwiecznego planu Ojca, który w ten sposób ustanawia swój nowy lud wierzących.

Z komentarza św. Bedy Czcigodnego, kapłana, do 1 Listu św. Piotra Apostoła

„Piotr Apostoł nazywa chrześcijan królewskim kapłaństwem (1P 2,9) ponieważ są zjednoczeni w Ciele Tego, który jest Najwyższym Kapłanem i prawdziwym Królem i który, jako Król daje im królestwo, a jako kapłan oczyszcza ich z grzechów ofiarą swojej Krwi. Nazywa chrześcijan królewskim kapłaństwem, aby wciąż sobie przypominali o nadziei królestwa wiecznego i zawsze składali Bogu ofiary swego nieskazitelnego postępowania.

Św. Piotr nazywa ich również narodem świętym, ludem przeznaczonym Bogu na własność, nabytym Krwią naszego Zbawiciela, tak, jak kiedyś lud Izraelski w Egipcie został wybawiony przez krew baranka.

Starożytne dzieje ludu Bożego powinny być wypełnione, w znaczeniu duchowym, przez nowy Lud Boży. Jak ci, którzy przez Mojżesza byli wybawieni z niewoli egipskiej, po przejściu przez Morze Czerwone i zatopieniu wojsk Faraona, śpiewają Bogu pieśń zwycięstwa, tak trzeba, abyśmy także my, dostępując odpuszczenia grzechów w chrzcie św., godnie składali Bogu dzięki za niebiańskie dobra.”

Comments:0