Jezus przelewa Krew podczas obrzezania

Pierwsze przelanie Krwi przez Jezusa ma dokonuje się u zarania Jego życia, ósmego dnia po Jego narodzeniu. Również podczas tego rytuału, zgodnie z żydowskim prawem, nadaje się dziecku imię.

Z Ewangelii św. Łukasza (Łk 2, 21)

Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie [Matki].

 

Komentarz

Rytuał obrzezania miał w wierze Izraela ogromne znaczenie; wraz z nim nowonarodzony zostawał włączony do ludu, z którym Bóg zawarł swoje przymierze. W ten sposób członek ludu Bożego nabywał gwarancję błogosławieństwa obiecanego przez Boga. I tylko ten, kto był obrzezany, mógł brać udział w uczcie paschalnej.

Jezus więc, w posłuszeństwie prawu, podczas tego rytuału, przelewa pierwsze krople swojej Krwi. Tak więc nad życiem Dziecięcia już się zarysowywał cień przyszłego krzyża.

Ten ryt obrzezania prowadzi nas do innego biblijnego jego znaczenia: „obrzezania” serca – ten kto podporządkuje się Bogu i odpokutuje swoją winę, wracając w ten sposób do wyznania swojej wiary w Boga wiernemu przymierzu, jest, w pełnym sensie prawa, prawdziwie „obrzezany” dla Boga. Oznacza to poświęcenie się Bogu na nowo, poświęcenie się całkowite, a nie tylko kultowo – formalne.

Z homilii św. Wawrzyńca z Novae, biskupa (Homilia 1)

Żydzi otrzymali znak. Jaki znak? Znak obrzezania. Również i chrześcijanie otrzymali znak. Jaki znak? Znak miłosierdzia. Oto znak Żydów: obrzezanie ciała, znak chrześcijan: obrzezanie serca. Jednakże to [obrzezanie serca] jest bardziej doskonałe, niż tamto [obrzezanie ciała]. W tamtym – krew zranienia, w tym – woda przebaczenia. Tam – rana ciała, tutaj – dłoń miłosierdzia. Tam sztywne zachowywanie prawa, tutaj królewska łaskawość. A Chrystus, zabrany na miejsce stracenia, wziął ze sobą oba te symbole, wtedy gdy z Jego rany wypłynęła Krew i woda, aby Żydom dać znak krwi, a ludowi chrześcijańskiemu znak wody.

Ty, zatem, otrzymałeś ze źródła nie znak żydowski, ale ewangeliczny. Od tego dnia i od tego momentu, w którym wyszedłeś z chrzcielnicy, sam Chrystus jest dla ciebie odwiecznym źródłem i stałym przebaczeniem.

Comments:0